
ویلاها نیز مانند تمام بناهایی که به سبک های مختلف ساخته می شوند، باید منعکس کننده ویژگی های بارز آن سبکها باشند. دو سبک مدرن و کلاسیک در حوزه ویلاسازی بسیار راج هستند و هر کدام دارای خصوصیات منحصر به فردی هستند.


در طراحی ویلا مدرن مهمترین نکته سادگی نما و فضاهای داخلی است. تنوع کالبدی-فضایی در طراحی داخلی ویلا به واسطه فضاسازی های جذاب و ترکیب احجام ساده با یکدیگر صورت می گیرد. وسعت فضایی خصیصه دیگر فضاهای داخلی ویلا مدرن است. حذف تیغه های زائد و پیوستگی بین کاربری های همگون، باعث خلق این گشایش فضایی می شود. به عنوان یک راهکار می توان یک سطح باز و وسیع را به آشپزخانه ای نیمه محصور، فضای نشیمن و غذاخوری اختصاص داد و تنها با اختلافات جزئی در نوع کفسازی، سقف های کاذب و یا نازک کاری، مرزهایی بین آنها تعریف کرد. شفافیت نیز جایگاه مهمی در این سبک دارد، از این رو استفاده گسترده از سطوح شیشه خور در قالب درب های کشویی، نورگیرها و پنجره های بزرگ، بسیار متداول است.

مهمترین تفاوت طراحی داخلی ویلا به سبک مدرن با کلاسیک، استفاده بسیار محدود و اندک از عناصر تزئینی است. در حالیکه در ویلای کلاسیک، جزئیات بسیار و تزئینات چشمگیری وجود دارند که به فضاهای داخلی حسی از شکوه و تجمل می بخشند. اما این تجمل گرایی ها جایی در ویلاهای مدرن ندارند. سادگی مدرن در تمام اجزا و مبلمان نیز دیده می شود. در مقابل، دکوراسیون داخلی و مبلمان لوکس، جز جدایی ناپذیر طراحی داخلی کلاسیک هستند و دارای فرمهای تزئینی و رنگ های چشمگیری می باشند.

نمای ویلای کلاسیک نیز بسیار متفاوت از ویلای مدرن است. نمای مدرن صرفا از طریق ترکیب احجام مکعب گونه و ساده، همراه با پر و خالی هایی در حجم، ایجاد می شود. درب ها و پنجره ها، ایوان ها و بالکن ها در ساده ترین فرم خود اجرا می شوند. در عین حال نمایی بسیار شفاف و پنجره های وسیع، در آن قابل توجه است. متریال غالب نماهای مدرن سیمان سفید، بتن اکسپوز با ترکیبی از فولاد و شیشه می باشد. نکته دیگر، ارتباط قوی بین درون و بیرون در ویلای مدرن است به طوری که پیشامدگی ها، تراس ها و فضاهای نیمه محصور و واسط، محیط بیرونی را به آرامی به درون ویلا می کشانند.

اما ویلاهای کلاسیک دارای نماهای مجللی از تزئینات و اجزای الحاقی برگرفته از معماری روم و یونان هستند، مانند سنتوری، طاق و قوس، ستون و ستون نماهایی برجسته و مزین به انواع ابزار خوردگی ها و تراش ها. این فرمها و ابزار ها در کنار پنجره ها، درب ها و در نرده های جان پناه ها نیز دیده می شود.
نماهای کلاسیک حالت متقارن دارند و حسی از ایستایی و عظمت را القا می کنند. سطوح شیشه خور وسیعی در آنها وجود ندارد و بیشتر حالت سنگین و صلبی دارند. همچنین مرز فضاهای داخلی و خارجی آنها مشخص و تاکید شده است. متریال سنگ بیشترین کاربرد را در نمای کلاسیک دارد، به ویژه سنگ مرمر که دارای بافت و ظاهر لوکسی است.




